Blog

Beschermen is los laten

Als ouder zijnde doe je alles om je bloed te beschermen. Niet alleen van de grote boze buitenwereld wil je ze het liefste afschermen maar ook negatieve invloeden van andere mensen zie je liever gaan dan komen. Dit alles met het doel om het welzijn van onze kinderen te beschermen. Om ze in een liefdevolle omgeving groot te helpen worden en om ze uiteindelijk onbeschadigd en puur de grote wereld in te laten stappen. Maar doen wij dit ook? Helpen wij onze kinderen door ze op die manier te beschermen of moeten ouders soms een stapje terug doen, en de kinderen zelf laten uitzoeken wat er te koop is daar buiten? In deze blog zet ik al mijn do’s and don’ts even op een rijtje voor je, wie weet kan je je erin vinden!

DO

Natuurlijk maak je je als ouder zijnde zorgen over je kind. Deze zorgen bestaan 24/7, en zelfs als ze eindelijk veilig en wel in hun bedjes liggen kun je als ouder zitten piekeren beneden. Maar waar pieker je over? Pieker je over wat alsjes? Wat zou er kunnen gebeuren? Of pieker je over een bestaand probleem? Voor mij zit hier een groot verschil in namelijk. Toen Jonah klein was. ( oke kleiner)  Kon ik vrij snel in een piekermoment schieten dat mij uiteindelijk alleen maar bang maakte. En dit terwijl er niks aan de hand was! Het is vanuit de liefde voor ons kind dat we alle doom scenario’s willen uitbannen, maar misschien moeten wij ons realiseren dat dit helaas niet mogelijk is. Pieker je over iets dat gebeurd is? Of over een situatie die moet gaan plaats vinden en het hoe of wat ervan zit je niet lekker? Gewoon lekker doen! Je komt er vanzelf uit.

DON’T

Om ervoor te zorgen dat je kind de beslissing neemt uit de buurt te blijven van slechte invloeden ben je misschien eerder geneigd om hem/haar te waarschuwen. Je verteld over gebeurtenissen die andere mensen zijn overkomen en probeert door te dringen tot je vlees en bloed, en al boezem je ze hier een lading angst mee in so be it. Please don’t. Ja wij zijn bang. Want er gebeuren gewoon zieke, nare en enge dingen in de wereld. Dat wil je allemaal niet voor jouw kind! Maar ik geloof dat onze kinderen uiteindelijk ook bekend worden met het spreekwoord ‘’angst is een slechte raadgever’’. Beetje tegenstrijdig vind je niet? Er is een verschil tussen je kind angst aanjagen en uitleggen welke gevaren er zijn. Natuurlijk is een voorbeeld mooi meegenomen maar hou het dicht bij zijn/haar realiteit en niet bij die van een ander.

DO

Als je het mij vraagt zijn kennis en informatie heel kostbaar. Het creëert niet alleen een vorm van macht maar het is ook een basis voor een zelfverzekerde persoonlijkheid. Maar hoe geef je dit al zo jong mee? Ik ben ervan overtuigd dat doormiddel van alles uit te leggen, veel te praten maar ook emoties te verklaren je kind al heel jong kennis en informatie kan vergaren. Ik leg Jonah alles uit. Soms lijkt het alsof ze niet naar je luisteren omdat ze de andere kant op kijken of verder gaan met hun spel, maar vergis je niet, kinderen slaan alles op. Dit is voor mij één van de belangrijkste dingen die ik heel bewust meeneem in de opvoeding. Het laatste wat ik wil voor Jonah is dat hij zich later niet kan uiten. Dat hij in de knoei komt met zijn gevoelens of niet open durft te zijn. Ik wil dat Jonah opgroeit met de kennis over hoe belangrijk het is dat je in contact durft te staan met jezelf, zonder dat iemand daar een mening over heeft. (Trouwens, als Errol deze blog leest checkt hij nu uit, het wordt te zweverig)

DON’T

Met een beetje hulp van Google is het tegenwoordig niet moeilijk om advies te vragen aan anderen over opvoeding. We hebben allemaal wel eens twijfel momenten, doe ik het wel goed? Had ik dat anders moeten aanpakken? Levert dit schade op voor mijn kind op de lange termijn? Je kan als ouder zijnde zwaar in onzekerheid schieten en in een poging om dit gevoel weg te laten nemen gaan we op zoek. Overal. Ik doe dat ook soms. En ondanks dat ik nu een klein fragment uit mijn (onze) opvoeding laat zien, ben ik er toch niet zo’n fan van om te gaan googelen als het gaat om richtlijnen voor opvoeding. Als ik twijfel probeer ik heel dicht bij mijzelf te blijven. Waarom heb ik dit zo aangepakt? En waarom leek dit op het moment zelf wel een goed idee en nu niet meer? Als je dicht bij je eigen gevoel blijft kom  je al een heel eind, daar ligt namelijk de waarheid in wat jij wel of niet oké vind als ouder. En daar gaat het uiteindelijk om toch?

DO

GENIET van je kind(eren). Ze zijn maar zo kort klein. De schattige momenten, het pure ontastbare van het klein zijn duurt maar even. Natuurlijk maak ik mij ook zorgen om Jonah maar lang niet meer zo vaak en veel als toen hij drie weken oud was. Probeer los te laten waar je geen grip op hebt en geniet. Leer je kinderen om te begrijpen wat er om hun heen gebeurd, om een mening te durven hebben en deze te uiten. Maar leer ze ook op een veilige manier dat niet alles rooskleurig is in de wereld en dat zij zich soms zullen moeten aanpassen. Vergeet ook niet dat dit kleine mensje over een paar jaar even volwassen is als jij. Natuurlijk met minder ervaring, maar met een even groot vermogen om stevig in de wereld te kunnen staan.

Leef in het nu, dan kan je kleintje ook genieten.

 

 

Misschien vind je dit ook leuk...

1 Comment

  1. Lindsay says:

    Zo herkenbaar!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

4 + three =